Umut Dikmek

Ayazın şubata tesliminde,
Martın ilk gününde,
Birleşti yollar.
Yaptık, iki arkadaşla düğün.
Sevdamı kabul etmeyenlerin şaşkınlığına,
ve onların anlamsız tavrına,
Söylenecekler yararsız.
Oysa kelimeler tertemiz,
Kır çiçekleri saflığında.
Kenetlendi ellerimiz,
Atladık Nevruz ateşinden,
Mart ayı değil mi?
Kök salsın güçlensin diye,
Diktik umutları.

Kahpe Günler

Açar,
Solar,
Sevdiğimiz çiçek.
Kimi geçerken yere,
Kimi meyve olur.

Acılar çınara,
Sevinçler güle,
Dönüşür.
Ne beklenilen,
Ne de beklenmeyen
Gerçekleşir.
Ve sürer hayat.

Kahpe günlere,
Hükmedilen benliğe,
Yanıt “hayır” olsun,
Kişisel istekler ,
Yürekleri karartmasın,
İsterim ki,
Sabahın tazeliği yaşansın.