KadınlarımızKadınlarımız
Kurtuluş Savaşı’nın neferi,Cumhuriyetin devrimcisi,KADINLARIMIZ. Aşımıza aş,Canımıza can,Katan Kadınlarımız. Sevgilimiz, en nadide çiçeklerimiz,Kadınlarımız;Baskılardan uzak,Özgür ve korkmadan yaşasın.
Kategori: Şiir
Susturun SilahlarıSusturun Silahları
Ne olur,Susturun silahları! Ödüm yarıldı,Bombadan,Kurtulacak mıyım?Top sesinden,Tüfek sesinden,Yalvarırım,Çocuklar öldürülmesin.Hiç sızlamaz mı yüreğin?Tetiğe basan asker amca! Ne olur!Savaş uçaklarını yok edin,Gökyüzü sessiz olsun.Okul yolumu kaybettim;Arkadaşlarımla gülüp oynamak,Barış içinde yaşamak, İstiyorum. Çok
ÖğrettiklerinÖğrettiklerin
Okulum!Okumayı,YazmayıÖğrettin. Ellerime Çiçek,Ellerime kalemVerdin. Yüreğime sevgi;İnsanlığa barış,KardeşlikSundun. Kinden uzak,Barışla dolu dünyayıÖğrettin. Minnettarım sanaOkulum.
Haber SoruyorsunHaber Soruyorsun
Ayrılığa isyanı yazmışsın, Gözyaşlarının izini silmemişsin, Gönlünü dağlamışsın, Değer mi acı çekmeye? Yaşamak çok ama çok güzelken. Yaşamak uğruna canım! Bazen düşüyor, Bazen kalkıyorum. Sıkıntıları bir kenara bırakarak, Mutluluğa yürüyorum.
TanıştırTanıştır
Gün batımıyla tanıştır, Akan terler… Entarisini asar çatmaya, Gün doğumuna kurusun diye.
Anlat!Anlat!
Şehrin orta yeri kale, İki yanı dere, Şehre hayran Gedik tepe, Ağzı açık bakıyor mu sana? Anlat Giresun, anlat!
Kanım Armağan VatanaKanım Armağan Vatana
Yedimde ilk andım: “Varlığım armağan olsun ülkeme.” Dönmem geri sözün eriyim, Yurt savunmasının neferiyim.
HayallerHayaller
Çöktü akşamın karanlığı. Belirdi üç beş karaltı; Gölgeleri hayalet, Sofraları sefalet. Kütükten gelen ateş; Gözleri söndürür, yavaş yavaş. Cılız bedenleri daldırır uykuya, Hayalleri bırakır, rüyaya.
AnnemAnnem
El bebek, gül bebek büyüttün. Uykusuz geçti gecelerin. Derdim, oldu çaresizliğin, Koruyucu meleğim annem!
Geriye KalanGeriye Kalan
İnanç yüklüydü delikanlı. Bahar betimi yanakları, Sevgiyle parlayan gözleri, Rengini almıştı denizin.