Yaşananlardan yaşanacaklara yolculuk
Aklımı alan,Hasretin sevdiğim!Bütün uğraşım; Sana kavuşmak,Baharı doyasıya yaşamak, İsteğim. Senden ayrı kalırsam,Bitmez acılarım.Ayrılığa fırsat vermeden,Ellerini tutmak,Saçlarına karanfillerden taç yapmak,İsteğim. Karşıma çıkanlar,Razı değiller sevdama.Beni senden alıp,Gönlüme kilit vurmak,İsteseler de,Sabırsızca gözlerinde,Mavilikleri görmek
Ali beyin koyunlarınıGardaş bellemişAna bellemişBaba bellemişSarılarak mutlu olurSarılarak ağlarİsim verdiğiGüllü, fadime koyuna Öz geçmişini bilmez çoban AvniDuyduğumÜç yaşında babasını kaybetmişEl kapılarında büyümüşBoynu bükük Sürüsüne egemenKavalını götürür ağzınaÇalar kendine özgü havalarıDurur
Baksana! Serilmiş yoluna,Güzelliğin süslediği masumluk.Can kadar kıymetli değerler,Ayaklar altında.Gördün mü, gençliğim?Gördün mü? Meyve verecek, Ümidin adı,Rengarenk çiçeklerdir. Haşerelerden uzak olsa,Uysa suyun akışına,Uysa, Çözümsüzlük. Berrak ve dingin yücelse,Yücelse Gençliğim! Meyve verecek
İnsanın aklına egemen, Dünyayı ele geçiren güç. Ya yoksulsun ya da çok zengin, Yaşamayı belirleyen güç.
Evim barkım dağlar; Yaramı deşen dikenler, Zirveye tırmanışımda, “Fikret”teki gibi engel değil.
Birbirimize sarıldığımız geceler, Sevgiyle dolu sözler, Sorunsuz günler, Geçen yıllara gömüldü. Kavga derken, Yaşamak derken, Be kardeşim!
Evrenin sonsuzluğunu yutuyor, Kelimelerin darlığı. Duygular sevdalar köreldiler, Zamanıdır unutuldular. Kayboluverdi, Sımsıcak güneş, Mutluca gülümseyen Ay.
Gönlümde kıpırdayan duygular,Seni seçti seni.Öyle güzel bir sevgi ki bu;Seninle başlıyor günlerim,İsmini sayıklamakla geçiyor gecelerim. Bomboş ev,Bomboş odalar,Seni bekliyorum.Açarak kollarımı,Saramıyorum sımsıkı,Öyle sımsıcak ki bu sevgiOrganlarımla bütünleşenKaybolacak bedenimdenBitecek çiçeklerleHer yana kokuları
Buğulanan odada; Şaraba sığınanlara, Sevdaları kül olanlara, Nağmelerin cılız sesi yetmiyor.
Öyle bir dünya ki Mutluluğu mu tattırır? Dertleri mi büyütür? Yaşayandan başkası bilemez.