Haber Soruyorsun

Ayrılığa isyanı yazmışsın,
Gözyaşlarının izini silmemişsin,
Gönlünü dağlamışsın,
Değer mi acı çekmeye?
Yaşamak çok ama çok güzelken.

Yaşamak uğruna canım!
Bazen düşüyor,
Bazen kalkıyorum.
Sıkıntıları bir kenara bırakarak,
Mutluluğa yürüyorum.

Yedi rengin görüntüsünde,
Sararmış sayfaların arasında,
Günün yorgunluğunu suya gömüyorum.

“Haberler bu kadar mı?” deme.
Çok ama çok!
Yarınları yaşamak uğruna canım!
Yazmaya vakit yok.
Unutma ki bunlarla birlikte,
Gülümseyen hayalinle,
Ayrılmaz parçasın her anımda,
Sakın ha, bunu unutma!