Yaşananlardan yaşanacaklara yolculuk
Düştüm düşeli sevdaya,Kalbime sapladı hançerini;Açtı onulmaz yarayı,Yol aldım sılaya. Artık zamanım,Yüce dağların ardında.İnançlarımdan güç alır,Mevsimlerin gazabından,Aslanların kükreyişten korkmam. Aheste salınış servide,Sevdanın yayılışı çamda,Direncin öyküsü çınarda,Köklenen ilahi vicdan meşede,Düşüncelerime yoldaş olunca,Şifa
Buğulanan odada; Şaraba sığınanlara, Sevdaları kül olanlara, Nağmelerin cılız sesi yetmiyor.
Öyle bir dünya ki Mutluluğu mu tattırır? Dertleri mi büyütür? Yaşayandan başkası bilemez.
Seven aşkına karşılık bulamaz. Aşık olduğu yalan sözlere inanır ortada kalır.
Seni sevmediğimi söylediler;Dalavereyi de ekleyerek,Yaygarayı bastılar.Sanki!Almamak üzere,Kalbime demir attılar. Kaynayan sıcaklığımı,Dona çevirdiler.Açan çiçeklerimi,Ölüme terk ettiler. Uğraşmayın!Sevgilimden ayrılmam,Bağlanmışım vazgeçmem.Kalbim attıkça,Mecnun’um.Nefesim sona erdiğinde,Dillerde şarkıyım.