Şiir – Yazı Dünyası

Veda Çiçeği

Haluk Yeşiltepe — Mon, 18 May 2026 06:45:50 +0000

O Sapsarı saçlarına düşmüş beyazlar,
Bir ömür emek, bir ömür hayatlar…

Ellerinde kitaplar, içten sımsıcak bir tebessüm,
Gençlikte çıkılan Merdivenler inişlere geçerken, gölge düşer artık öğütlere ,
Yakın şimdi uzaklar…

İstanbul’un mozaik kültüründe geçti son yıllar,
Okulun tozlu tahtalarında çocuklarla büyüttün umutlar.

Diyordun ya hani kırmızı güller karşılayacak ellerde seni,
Şimdi bir veda çiçeği tutuşunda kalmış,
Binlerce cümle saklı olsa da suskunca duruyor dudaklar…

Kitaplar sıkışmış sarınmış paltonla,
Birer birer kayıyor anılar sonsuza.
Elveda derken usulca okul bahçesine,
Bir çınar gibi devriliyor zaman …

Hüzün mü, gurur mu, bilinemez belki,
Yolunu aydınlattın nice küçük Vatan yüreğini.

Bir resimde donup kalmış tüm anılarla başarmanın getirdiği,
Mutlulukla bu bakış.

Ve şimdi
Öğretmenlik, emeklilik, artık vazgeçilmez bir Hatıradır sana…

24 Nisan 2025.
Doktor medicine Resuloğlu .
Levent Yeşiltepe

The post Veda Çiçeği first appeared on Yazı Dünyası.

BAHAR GELMEDİ

Haluk Yeşiltepe — Tue, 31 Mar 2026 20:36:33 +0000

Ne umutla bekledim seni!
Bedenimde derman kalmadı.
Nazar aldı bendeki şevki,
Bahar saatinde gelmedi.

Nerde güneşli güzel günler?
Çiçeklerimi etme heder,
Fırtınalara deme keder,
Bahar, gel canlar ayılmadı.

Çiçek açmamış bir gövdeyim,
Uyanan cemreli gündeyim,
Bilinmeyen bir bahçedeyim,
Bahar özüyle var olmadı.

Seyrine doymadığım güzel!
Mis kokunu yaysın ılık yel,
Rengârenk giysini giy de gel,
Bahar gel! Filizim solmadı.

Zaman bitti,sözden eser yok,
Kışı isteyen canavar çok,
Bir yiğit kalbe saplar mı ok?
Bahar sonsuz aşkı bilmedi.

08/03/2015-Bulancak

The post BAHAR GELMEDİ first appeared on Yazı Dünyası.

ÖĞRETMENE ÖFKE YAKIŞMAZ

Haluk Yeşiltepe — Sat, 14 Mar 2026 21:25:21 +0000

Zil çalmıştı, Türkçe dersine girecektik. Ayaklarım beni sınıfa götürmüyordu. Elimden gelse bu derse hiç
girmeyecektim. Sınıfa geçtim, yerime oturdum, biraz sonra öğretmen derse girdi. Arkadaşlarım yerlerinden kalktı, ben
kalkmadım. Öğretmen her zaman olduğu gibi bana gözlerini dikti. Yavaşça kalktım, bu davranışlarımdan dolayı beni
uyarmasını istiyordum, fakat güleç yüzüyle bana bakıyordu. Gülümseyerek bakışı beni sinirlendiriyordu, dayanamadım
hafif bir sesle:
‘’Gıcık ! ‘’ dedim. Bana yakın oturan arkadaşlarım, sus, dercesine baktılar. Öğretmen duyup duymadığını pek
anlamadım. Sözlerini bana bakarak söyledi:
‘’Öğretmen derse girdiğinde konuşulmaz, onun selam vermesi beklenir. Kurallara uymak öğrencinin görevidir.’’
dediğinde hepimiz sustuk. Selamını verdi, oturmamızı söyledi, yerimize oturduk. Birkaç arkadaşım:
‘’Hocam yazılıları okudunuz mu?’’
‘’Evet, okudum. Yoklamayı alayım, yazılılarınızı okuyacağım.’’ dedi. Düşük puan beklediğimden okumasını
istemiyordum. Türkçe hariç bütün derslerim 90 puanın üzerindeydi. Yazılı kağıtlarını getirmişti, okumaya başladı.
Arkadaşlarımı kaldırıyor kaç puan beklediklerini soruyordu, tahminleri civarında puan alıyorlardı. Yüksek puan alanlar
sevinç içindeydi. Herkesin kağıdı okundu, Benim yazılı kağıdım okunmadı. Kalbim yerinden fırlayacak gibiydi. Çalışmak
neden önemlidir? Planlı anlatım yapınız, sorusuna; öğretmene duyduğum öfkeyi yazdım, yazdıkça rahatladım diğer
soruları boş bıraktım. O an düşük puan alacağımı hiç düşünmedim, öfke baldan tatlıdır, derler ya ona kapıldım. Bu
isyanımdı, iki yıldır içimde sönmeyen ateş alev aldı, beni yaktı. Düşüncelerim birbirini kovalarken öğretmen adımı okudu,
ayağa kalktım.
‘’Tek senin kağıdı okumadım, kaç puan bekliyorsun?’’ Bu söylem beni rahatlattı. Arkadaşlarıma rezil olmaktan
kurtulmuştum, yarış içinde olduğum Hakan ve Göksu zayıf aldığımı duymayacaktı ve keyif almayacaktı. İçimden derin bir
‘’oh!’’ çektim, mutlu olmuştum. Öğretmen ilk defa beğenimi kazanmıştı. Derse başlandı, fakat kafama takıldı, tek bir kağıdı
okumamış olamazdı.
‘’Eyvah! Sınıfta rezil olmayayım diye mi, Yoksa çok düşük puan aldığım için mi okumadı?’’ diye düşünürken
öğretmen:
‘’Yeliz, metni okur musun?’’
‘’Öğretmenim, kaçıncı sayfa?’’
‘’67. Sayfa Mustafa Kemaller Tükenmez şiirini okuyacaksın, yazılın okunmadı diye daldın galiba. Teneffüste yanıma
uğra yazılını okuyacağım. Sen de yanlışlarını görürsün,’’ dedi. Karmakarışık duygularla şiiri okudum. Okumamı
beğenmedim, fakat öğretmen beğendiğini söyledi. Arkadaşlarım okurken mısraları takip eder gözüküyordum.
Kompozisyona yazdıklarm öğretmene öfke doluydu, rezil olacaktım. Yazdıklarımı babam, annem duyarsa birkaç ay harçlık
alamayacağım, başka cezalara da mahkûm edileceğim. Göksu bu fırsatı kaçırmazdı, her gün alay etmekten keyf alacaktı.
Uzun geçen ders çabuk bitmişti. Öğretmen dersin başında söylediği gibi sınıfın kapısında beni bekledi. Koridorda yürürken
ayaklarımda tonlarca yük vardı, adımlarımı güçlükle atıyordum. Kağıdı okurken bana ne kadar kızacak,
‘’Bunları ne cüretle yazdın? Öğretmene; sana gıcığım, taraf tuttun, soruları bildiğim halde yapmadım… gibi ifadeleri
yazmışsın. Öğrenciliğe yakışır mı?’’ Diyecek belki. Kafamda tilkiler dönüp duruyordu. Öğretmenler odasına gideceğimizi
düşünürken Rehberlik Odasına girdik. Rehber öğretmenimiz yerinde yoktu, karşılıklı oturduk. Yazılı kağıdımı cebinden
çıkardı, şaşkın bir ifadeyle:
‘’Kağıdını okudum, fakat yazılı değil bu! Bana duyduğun öfke dolu söylemler…neden?’’ diye sordu. Ne söyleyeceğimi
bilemedim, ağlamaya başladım. Salyam, sümüğüm ve gözyaşlarım birbirine karıştı. Öğretmen cebinden çıkardığı kağıt
mendili bana uzatarak:
‘’Gıcık olduğum, taraflı davrandığım iddialarını anlatmasan sorunu çözemem Yeliz!’’
‘’Siz bana kızmadınız mı öğretmenim?’’
‘’Hayır, kızmadım sadece şaşırdım. Hakkımdaki fikrini yazılı kağıdına yazmasan da bana söylesen daha doğru
olurdu.’’
‘’Anlamadım! Bana gerçekten kızmadınız mı?’’

‘’Kızmadım, biraz önce dediğim gibi şaşırdım. Bu davranışının sonuçlarında kendine zarar verebileceğini
düşünmemişsin; yazılıdan sıfır alırsın, öğretmene saygısızlıktan savunma verirsin. Nedeni söylersen değerlendiririm.’’
deyince bir umutla gerçeği anlatmaya başladım:
‘’ İki yıl önce şiir okuma yarışmasında birinci olacağıma inanmıştım, fakat gıcık olduğum Sinem’I birinci seçtiniz. O
günden beri size gıcığım, taraflı davrandınız.’’
‘’Sen kaçıncı oldun?’’
‘’İkinci oldum.’’
‘’Demek ki ikinciliği hak etmişsin. Seçim jürideki öğretmenlerin verdiği puanlara göre belirlendi. Yarışmada seni ve
diğer yarışmacıları tanımıyordum, çünkü bu okulda görevli değildim, okulunuzda göreve yarışmadan sonra başladım.’’
‘’Masanın ortasında oturuyordun, sorumlu öğretmendin sunucuya sonuçları yazıp verdin. Sinem’e ödülü sen verdin,
bana başkası verdi ya! Bu taraf tutma değil mi?’’
‘’Oradaki durumu yanlış anlamışsın, gıcık olma ve taraf tutma suçlaman haksız değerlendirme. Güzel öğrencime bu
yanlış davranış yakışmadı. Yarışma gününü hatırlıyorum, seni nereden tanıdığımı bulamamıştım, gözlerimin önüne geldin,
şimdiki gibi ağlamıştın. Şiiri okurken bazı yerlerde bağırarak okudun, birinci olan arkadaşın içeriğin duygusunu verdi,
duraklamalara ve tonlamalara uygun okudu. Biraz daha çalışsaydın birinci olabilirdin.’’ deyince öğretmen, kıskançlığımdan
büyük hata yaptığımı anladım, çok utandım. Yazılıdan alacağım sıfırı bile dert etmiyordum. Bu karmaşayı nasıl
halledeceğimi düşünürken öğretmene bir şeyler söylemem gerekiyordu, ağlayarak:
‘’Sinem ses yarışmasında da birinci oldu, sesi çok güzel. Öğretmenim beni affedecek misin?’’ dedim hıçkırıklarla
ağlamaya devam ediyordum. Öğretmen sakinleşmemi bekledi. Koridora çıktı, koridordaki nöbetçi öğrenciyi çağırdı.
Rehberlik odasının kapısından bana dersimizin ne olduğunu sordu,
‘’Dersimiz İngilizce’’ dedim. İngilizce öğretmeninden boş olan bu dersinde çalışma yapacağımızı belirterek izin
vermesini rica etti, nöbetçi bilgiyi iletmek için çıktı. Öğretmen zili çalmıştı, kapı vuruldu, İngilizce öğretmeni odanın
kapısından kafasını uzatarak:
‘’Hayırdır hocam, bugün yeni bir konuya başlayacaktım,’’ dedi, Ağladığımı görünce:
‘’Hocam, Yeliz sizinle kalsın bir ders sonra yeni konuya geçerim, şimdi genel tekrar yaparım.’’ dedi ve dersine gitti.
Öğretmenin ne yapacağını düşünürken, bana yazılı kağıdımı uzattı, kompozisyonu sil yeniden yaz ve yapmadığın soruları
yeniden çöz!’’ dedi. Duyduklarıma inanamadım, sevinçten çığlık atmamak için kendimi zor tuttum. Öğretmenin dediklerini
yaptım, sorular çok kolaymış, hepsini yaptım. Dersin yarısıydı kağıdı verdim. öğretmen okudu 96 puan aldım. Rüya
görüyorum sandım, yaşadıklarıma inanamıyordum. Gıcık olduğum öğretmen bir melekti. Öğretmen:
‘’Aramızda yaşanılanlardan, yazılı olayından kimseye bahsetme, duyulursa iyi olmaz. Yazılıyı neden yaptığımı
söyleyeyim, derslerin çok iyi olduğundan. Derse küsmeni istemedim, öğrencimi kazanmak istedim, umarım
başarmışımdır.’’ dedi. Öğretmen elini vermek istemedi, zorla öptüm. Sevinç gözyaşlarım yanaklarımdan akarken:
‘’Hatalarımdan dolayı özür dilerim öğretmenim! Bir şeyi merak ediyorum siz hiç öfke duymadınız mı yaptıklarıma?’’
dedim. Verdiği cevap mükemmeldi, sinirlenen büyüklerimize ders niteliğindeydi.
‘’Öğretmene öfke yakışmaz.’’ dedi, devam etti:
‘’Arkadaşların ne yaptığını soracaklar, öğretmen İstiklâl Marşı okuma yarışması için beni çalıştırdı, bazı öğrencileri de
çalıştıracakmış dersin.’’ dedi. Annem ve babam yaklaşık 20 gün sonraki veli toplantısına gittiler. Öğretmen göreve ilk
başladiğinda annemin de babamın da öğretmeniymiş. Bunu sene başında öğrenmiştim gıcık olduğum için öğretmene
söylememiştim. Bizimkiler öğretmeni çok seviyorlardı, kaç kez selam söylediler, ben iletmedim. Görüşünce annemi
tanımış, fakat babamı tanıyamamış, ismini söyleyince hatırlamış, hatta derste yaptığı bazı muziplikleri anlatmış. İşin ilginç
yanı benden övgüyle söz etmiş, terbiyeli ve derslerimin mükemmel olduğunu anlatmış. Babamla annemin kasılmaktan
kollarının altına karpuz bile sığmıyordu.
Öğretmenim mesleğine aşıktı. Iki yıl dersime girdi, herkese aynı davranıyordu. Yol göstericim ve ışığım olmuştu. 13
yaşımda Türkçe öğretmeni olmaya karar verdim. şimdi 25 yaşındayım, Türkçe öğretmeniyim, örnek aldığım öğretmenimin
yolunda yürüyorum. Kulağımda çınlayan sözünü unutmuyorum:
‘’Bilgisizlikten çekinip titreyenlere güneşi ver ki yürekleri ve bedenleri ısınsın…’’

The post ÖĞRETMENE ÖFKE YAKIŞMAZ first appeared on Yazı Dünyası.

AŞK GÜNÜ

Haluk Yeşiltepe — Sat, 14 Feb 2026 19:42:34 +0000

Davetinle koştum sana,
Girdim masalsı rüyaya.
Tek taş yüzük taktın bana,
Sevinçle daldım hülyaya.

Gönlüm aşkla dolu, dedin.
Yoluma çiçekler serdin,
Nadide sözler söyledin,
Umutla girdik yuvaya.

Saadetle geçti, zaman.
Büyüdü zevk ve heyacan.
Aşkımız dillere destan,
Çiçekleri bal dünyaya.

Hoş gelsin, sevgimin günü!
İşlesin romantik büyü.
Gözler gözlerde gün boyu,
Göz değmez mi, bu sevdaya?

Hep tatlı sözler söyledik,
Hoşgörüyü yol belledik,
Kalbimizi ak eyledik,
Aşkım layıksın ihyâya.

The post AŞK GÜNÜ first appeared on Yazı Dünyası.

HAYALLER KALDI

Haluk Yeşiltepe — Sat, 07 Feb 2026 21:32:39 +0000

Dedin, parlak yarın senin,
Sular coştu benliğimde,
Neşeden gözlerim engin,
Deniz taştı yüreğimde.

Sandım; semaya uçarım,
Özgür yaşamı seçerim,
Çiçeklerden bal saçarım,
Lafmış, zincir bileğimde.

İlkyaz oldum sarı yaprak,
Vay! Alnımda derin çizik,
Nerdeyim? Her yer karanlık,
Hayaller kaldı dileğimde.

Beyazıma kara, dedin.
Doğruyu eğriye çektin
Canı yem etti gıybetin.
Sözün boş geleceğimde.

Dünya hiç kimseye kalmaz,
Haluk, mazlum ahı almaz,
Dert çektiren derman bulmaz,
Güç çöküşü belleğimde.

The post HAYALLER KALDI first appeared on Yazı Dünyası.

ÇELİŞKİ

Haluk Yeşiltepe — Fri, 08 Aug 2025 22:56:47 +0000

Sevdiceğin garibin teki,
Kalp tutkun, kalır mı güç sende?
Aşkın tam sınıfsal çelişki,
Artık olur mu, gönenç sende?

Aşkla büyüdü merhametin,
Vicdanın pak, açılsın bahtın.
Dağ yüce zirvede umudun,
Bul çözüm kalmaz, bilinç sende.

Aşkınla istersen yol almak;
Zordur engeli aşabilmek,
Dertlenen gönle çare olmak,
Koşmazsan kalmaz erinç sende.

Sıkıntısız şimdi günlerin;
Ya denizleri kulaçlarsın,
Ya pistlerde alpin yaparsın,
Venüsle eşleşen burç sende.

Yok! sevgiyi yer diri diri,
Dayanamaz duygusal biri.
‘’Varsa sevgi, biter çelişki.’’
Dersen, büyür mü sevinç sende?

The post ÇELİŞKİ first appeared on Yazı Dünyası.

AYDINLANDI ANADOLU’M

Haluk Yeşiltepe — Mon, 30 Jun 2025 06:04:27 +0000

Zincir ayaklara vurulan,
Kelepçe ellere takılan,
Baştan başa işgalde vatan.
Yaşamı zehirden halkımın,

Mustafa geldi İstanbul’dan,
Baktı güneşe Samsun’dan,
Bulutları aldı güneşten,
Aydınlandı Anadolu’m.

Ayakları çıplak kadınlar,
Giyimi yamalı Mehmetler,
Şehit yadigârı çocuklar,
Neferi oldu sancağımın.

Semayı kucakladı nine,
Yirmisindeydi sanki dede,
Top sesiyle büyüdü bebe,
İnançla geldi kurtuluşum.

Garba el pence divan duran,
Padişahtan idamdı ferman,
Kaçıp Malta’ya oldu revan.
Artık bağımsızsın Türkiye’m

The post AYDINLANDI ANADOLU’M first appeared on Yazı Dünyası.

DEV SEVDALAR

Haluk Yeşiltepe — Thu, 12 Jun 2025 20:06:56 +0000

Sevmenin adını yazacağım,
Kalemler, kağıtlar yetmeyecek.
Mavide uçanları çizeceğim,
Kartonlar, tuvaller yetmeyecek

Sevmemi çiçeklerle süsledim,
Kokusunu gönlüme işledim,
Aklımı endamınla besledim,
Saf kalbim boş atmayacak.

Devrimler sevmeyle gerçekleşti,
Sevinçle ahali kucaklaştı,
Haksızlık yok, tüm renkler birleşti,
Hakimiyet halkın bitmeyecek.

Bak neler oldu, bitince sevmek;
Hüner oldu, hak yiyeni övmek,
Güç oldu, binlerce derdi savmak,
Anla, devran böyle gitmeyecek!

Dev sevdalar; coşturdu her damı,
Verdi yıldızlı engin yaşamı,
Duyurdu tarihte ihtişamı,
Kulu kula köle etmeyecek.

The post DEV SEVDALAR first appeared on Yazı Dünyası.

SEVDA YOLU

Haluk Yeşiltepe — Wed, 28 May 2025 20:04:40 +0000

Sevda yoluna adım attım,
Ateşi sardı yüreğimi.
Sevgiliyi nazende ettim,
Ölçüp biçip versin aşkımı.

Rakibim soktu hançerini,
Akıttı dildeki zehrini,
Kalbime vurdu neşterini,
Canlar bir, diriltsin aşkımı.

Kuş uçmaz kervan geçmez yerde;
Düşürmek istediniz derde,
Etkinliğim yer etti serde,
Engeller büyütsün aşkımı.

Bilinmez şahitler topladın,
Olur olmaz lafla suçladın,
Tutkun gönül kanmaz anladın,
Yıkmaz yalan dolan aşkımı.

Sevmek yaşamın tadı tuzu,
Sevilmek mutluluğun özü,
Verilsin kalp kırmama sözü,
Dört bir yana yaysın aşkımı.

The post SEVDA YOLU first appeared on Yazı Dünyası.

KADINIM

Haluk Yeşiltepe — Wed, 14 May 2025 19:59:54 +0000

Aşkım diye sarıldığım,
Eşşiz nadide çiçeğim,
Zerafetten gelen perim,
Kehribar gözlüm, kadınım

Cennetten bir yuva kuran,
Mutluluk için didinen,
Yüreğimi canlandıran,
Hayat çiçeğim, kadınım.

Cana candı sevincimiz,
Mışıl mışıldı ninnimiz,
Serpildi bebelerimiz,
Sevkat meleği kadınım.

Umutsun sıcak bakışta,
Güçlüsün sorun yenişte.
Güzellik sundun her yaşta,
Sümbül çiçeği kadınım.

Layıksın dertsiz yaşama,
Sevdan yazıdır kaleme,
Günlerin dursun selama,
Gün ışık olsun kadınım.

The post KADINIM first appeared on Yazı Dünyası.